Son illər
boşanmaların sayı durmadan artır. Və buna görə heç bir tərəf məsuliyyət
daşımır. Sadəcə “xasiyyətimiz tutmadı” deyib keçinirlər.
Lakin
problemin pərdəarxası çox dəhşətlidir. Burada təhqir də var, təhdid də. Amma məhkəmə
bunlara diqqət eləmir.
Bəs dünya
praktikasında bu məsələyə baxış necədir?
Mövzu ilə
bağlı danışan hüquqşünas Əkrəm Həsənov deyir ki, Türkiyənin Ali Məhkəməsi
presedent olacaq mühüm qərar qəbul edib:
“Əri haqda
başqalarının yanında söylədiyi "Seni sevmiyorum, sevgim bitti",
"Ben çocuk avutuyorum, biz çocuğa bakıyoruz" ifadələri aşağılama
hesab edilmiş və arvad bunda suçlu bilinmişdir. Bunadək onları boşayan məhkəmə yalnız
ərini təqsirkar bilmişdir (zor tətbiq etdiyinə görə). Ali Məhkəmə isə qadını da
təqsirkar bilmişdir.
Bizdən fərqli
olaraq, Türkiyədə boşanmada təqsirkar tərəf üçün mənfi nəticələr mövcuddur
(maddi və mənəvi zərərin kompensasiyası, uşaqların aqibəti və s.). Bu baxımdan
qərar doğrudan da böyük əhəmiyyətə malikdir. Fiziki zor kimi mənəvi zor da qəbul
edilməzdir. Birincini adətən kişilər, ikincini isə qadınlar tətbiq edir. Təəssüf
ki, bizim məhkəmələr də hələlik yalnız fiziki zoru tətbiq edəni (kişini) məsuliyyətə
cəlb edir. Halbuki, əksər hallarda fiziki zor mənəvi aşağılamanın nəticəsi
olur. "Səni sevmirəm", "Uşaq kimi sənə baxıram" kimi ifadələr
bizim arvadların leksikonunun hələ ən yumşağıdır. Bundan betərləri var: "Sən
də kişisən?", "Xalxın kişiləri pul qazanır!", "Nə vaxt adam
olacaqsan?" və s. və i.a. Bizdə boşanmaların əksəriyyəti elə bu səbəblərdən
baş verir...
Onu da deyim
ki, arvadın ərinə qarşı bu cür rəftarında ilkin olaraq elə kişi günahkardır.
Evliliyin ilk günündən zəiflik göstərir,
tikanlı sözləri xırdaçılıq sayır, get-gedə də belə ifadələrin kəskinliyi və
tezliyi artır. İlk gündən kişi ailəsinin ağası olduğunu göstərməli və arvadı
özünə tabe etməlidir. Romantik filmlərin təsiri altına düşmək lazım deyil. Hər
yerdə olduğu kimi ailədə də bir başçı ola bilər...”
News365.az