Hər dəfə belə
günlərdə televiziyalar "Pianoçu" filmini nümayiş etdirir. Niyə? Yüzlərlə
pianoçudan da təsirli, real hekayəmiz var. Öz həqiqətimizi ekranlaşdıraq ki, başqasınınkını
təbliğ etməli olmayaq də... Çəkilənləri də şəxsi ədavət zəminində ortaya çıxmağa
qoymuruq.
Nə vaxt
"mən"i kənara qoyub "biz"-Azərbaycan olacağıq..? Bu günlər
artıq ağlamağa yox, vətənpərvərlik ruhunun gücləndirilməsinə xidmət etməlidir.
Bu gün Xocalı haqqında Xocalıda çəkilmiş film göstərilməli idi... Kino çəkmək
lazımdır, kino güclü silahdır. Mövzular, senarilər, hekayələr, canlı qəhrəmanlar
gözləyir-kino çəkin! Onlarla filmlik hekayə elə məndə var.
Ramilə Qurbanlı